Od dawnego pasażu do apartamentów za miliony. Historyczny narożnik Warszawy zmienia wygląd

2026.09.29

Autor: Bartosz Motorek

Villa Bogoria w Śródmieściu na finiszu, fot. Robert Woźniak

Przy jednej z najstarszych ulic Warszawy coraz wyraźniej widać efekt inwestycji na terenie związanym z historią Pasażu Simonsa. Villa Bogoria zbliża się do zakończenia budowy, a ceny mieszkań zaczynają się od 8,4 mln zł. Najnowsze zdjęcia pokazują, jak zmienia się ten historyczny narożnik Śródmieścia.

Realizacja inwestycji w Śródmieściu jest już na ostatnim etapie prac wykończeniowych. Jasna okładzina otacza duże tafle szkła, zamontowane są również szklane balustrady. Od strony skrzyżowania dobrze widać łukowo poprowadzony narożnik oraz cofnięte górne partie bryły. Otoczenie obiektu pozostaje jednak miejscem robót. Wewnątrz prowadzone są roboty wykończeniowe oraz montowana jest instalacja. Do wykończenia zewnętrznych ścian wykorzystano pochodzący z Hiszpanii wapień Piedra Paloma.

fot. Robert Woźniak

Villa Bogoria to łącznie 38 apartamentów o średniej powierzchni przekraczającej 160 metrów kwadratowych. Ceny zaczynają się od 8,4 mln zł, co daje stawki wynoszące od 56 tys. do 75 tys. zł za mkw. W części podziemnej znajduje się dwupoziomowa hala garażowa na 73 stanowiska, natomiast parter będzie pełnił rolę usługową. Wśród udogodnień dla mieszkańców zaplanowano n.in. basen długości 20 metrów, jacuzzi, saunę, łaźnię oraz pomieszczenia do ćwiczeń.

fot. Robert Woźniak

Za realizację odpowiada Serenus, spółka związana z BBI Development, natomiast generalnym wykonawcą inwestycji jest Strabag. Za projekt architektoniczny odpowiada pracownia Juvenes-Projekt, a autorem aranżacji wspólnych przestrzeni jest Jacek Synkiewicz. Villa Bogoria ma być gotowa jeszcze w tym roku.

Historycznym punktem odniesienia dla obecnie realizowanej inwestycji przy ul. Stare Nalewki 2, w sąsiedztwie Ogrodu Krasińskich, u zbiegu z Długą pozostaje Pasaż Simonsa, kompleks o funkcjach handlowych i usługowych, którego dzieje sięgają początków XX stulecia. Narożna część obiektu została zniszczona 1939 r., podczas bombardowań Warszawy, natomiast pozostała część uległa zniszczeniu w 1944 r., podczas powstania warszawskiego.

Współczesna realizacja nawiązuje do niej zaokrągleniem narożnika. Projekt uzgadniano z wojewódzkim konserwatorem zabytków, a jego architektura czerpie również z modernizmu i art déco.