Barokowa świątynia paulinów w Śródmieściu odzyskuje dawny wygląd

XVIII wieczny kościół paulinów przy ul. Długiej w Warszawie przechodzi systematyczną renowację. Zakończony właśnie etap prac objął wschodnią elewację i wieżę świątyni, przywracając historycznym detalom ich pierwotną formę oraz poprawiając stan techniczny zabytkowej konstrukcji.

Jeszcze w ubiegłym roku zakończyły się prace prowadzone przy kościele Świętego Ducha przy ul. Długiej 3. Ostatni etap przedsięwzięcia polegał na odnowieniu elewacji wschodniej, niewidocznej od strony ulicy, a także dwóch elewacji wschodniej wieży. Częścią inwestycji była również naprawa tynków, jak i konserwacja detalu architektonicznego.

Stan techniczny ścian wymagał przeprowadzenia prac modernizacyjnych. Spod zdegradowanych wypraw tynkarskich widoczny był odsłonięty mur ceglany nawy bocznej. W trakcie robót przeprowadzono renowację tynków oraz profilowanych gzymsów i elementów sztukatorskich. Elewację pokryto farbą zolowo krzemianową. Konserwacji poddano również kapitele pilastrów wykonane z piaskowca, zdobiące ściany wieży. Usunięto wtórne uzupełnienia z cementu, które powstały podczas wcześniejszych remontów i negatywnie wpływały na strukturę materiału. Wzmocniono kamień, ubytki wypełniono zaprawą mineralną, a przebarwienia scalono kolorystycznie przy użyciu powłoki laserunkowej. Odnowiono także ślusarkę okienną w części wschodniej.

Prace remontowe świątyni prowadzone są etapami już od kilku lat. W latach 2022 do 2024 wykonano roboty przy elewacji frontowej, tympanonie oraz kracie okiennej kaplicy Matki Boskiej Częstochowskiej od strony ul. Długiej. Zrealizowano także izolację przeciwwilgociową ściany fundamentowej od strony zachodniej oraz konserwację ceglanych partii dolnej kondygnacji.

Na realizację tegorocznego etapu miasto przeznaczyło ponad 260 tysięcy złotych. Łączne wsparcie samorządu w latach 2022 do 2025 wyniosło 732 996 zł.

Historia świątyni sięga XIV wieku, kiedy w tym miejscu funkcjonował drewniany kościół oraz pierwszy warszawski szpital. W czasie potopu szwedzkiego zabudowania zostały zniszczone. W 1662 roku król Jan Kazimierz przekazał teren paulinom w podziękowaniu za obronę Jasnej Góry. Obecną barokową budowlę wzniesiono w latach 1707 do 1717 według projektu Józefa Pioli i Józefa Bellottiego.

Podczas Powstania Warszawskiego kościół doznał poważnych uszkodzeń. Zakonnicy powrócili do obiektu w 1948 roku i prowadzili odbudowę do 1956 roku.